We maakten "This is what they do – The Ruins" als een rauwe reflectie op de littekens die steden dragen na vernietiging. De torenhoge schillen van onafgebouwde blokken, het verspreide puin en de stille horizon vertellen een verhaal dat zowel vertrouwd als verontrustend aanvoelt. Het is niet zomaar achtergebleven architectuur: het is herinnering geschilderd in beton en staal.

Dit werk aan de muur thuis verandert de sfeer van de kamer. Het roept vragen op, soms ongemakkelijke, maar altijd betekenisvol. Sommige bezoekers blijven staan, anderen staren, en een paar willen erover discussiëren onder het genot van een kop koffie. Precies dat hadden we voor ogen toen we dit ontwerp tot leven brachten.