Na zijn werk binnen het free-jazz trio Infinite Sound is saxofonist Roland P. Young zijn eigen weg gegaan, zonder ook maar ooit terug te kijken. Dat leverde in de jaren tachtig het jazz-ambient-freak-out meesterwerk Isophonic Boogie Woogie op, waarbij hij solo te werk ging op een saxofoon en een batterij aan effecten. Sindsdien brengt hij op compleet eigen termen zijn solowerk uit, dat varieert van new-wave tot new-age. Inmiddels heeft hij in het Japanse EM Records een trouwe partner gevonden, waarop ook deze plaat is verschenen. De vraag waar je precies naar luistert is met een paar luisterbeurten nog niet beantwoord; eigengereide electronica waarbij sax-ambient afgewisseld wordt met regelrechte clubbeats die niet hadden misstaan op een Flying Lotus album.